DISCOVERY LOVE : ENZO

posted on 21 Oct 2012 20:43 by reenawayu
 

“คุณเป็นสิ่งมีชีวิตแบบไหนเมื่ออยู่ในห้วงความรัก”

ข้อความที่โปรยอยู่บนหน้าปกของหนังสือ

DISCOVERY LOVE

โดย

ENZO (เอินจั่ว) : เรื่องและภาพ

อนุรักษ์ กิจไพบูลทวี : แปล

 

ไม่ได้คิดอยากจะค้นหาเรื่องราวของความรักหรอกนะ

อยากอ่านหนังสือเล่มนี้เพราะเคยอ่าน “เด็กชายเลขที่ 34” มาแล้ว

เลยอยากรู้ว่า หนังสือที่เกี่ยวกับความรักของ ENZO จะเป็นยังไง

 

ตอนแรกก็นึกว่าตัวเองเป็นเหมือน “นกพิราบ” ในบท “โซ่หัวใจ

ด้วยโรคที่ฝังตัวเองอยู่กับอดีต

ENZO กล่าวถึงหัวใจของนกพิราบไว้ว่า

...หัวใจของมันถูกลิขิตให้ต้องโดนขังตรึงกับสิ่งหนึ่งเอาไว้อย่างโหดร้าย

ไม่ว่ากระพือปีกบินจนสุดกำลังอย่างไรก็ไม่อาจหนีไปได้ชั่วนิรันดร์...

 

อืมๆ ตัวเราเป็นแบบนี้ แม้สิ่งหนึ่งสิ่งนั้นจะบินหนีเราไปไกลแสนไกล

และนานแสนนานแล้วก็ตาม...แต่ต่อให้นานแค่ไหน...ก็ไม่ลืมเสียที

 

พออ่านไปเรื่อยๆ อ๊ะ!...อันนี้โดนกว่า

ตอนนี้เราเป็นแบบนี้แหละ

เป็นเหมือน “หมีขั้วโลก” ในบท “น้ำแข็งในหัวใจ

ENZO กล่าวถึงหัวใจของหมีขั้วโลกไว้ว่า

...ทุกครั้งที่มีคนถามว่าอยู่คนเดียวหนาวไหม หรือเหงาบ้างหรือเปล่า

หมีขั้วโลกจะตอบอย่างยิ้มๆ ว่า ไม่ต้องเป็นห่วงมันหรอก

มันรู้ดีว่าแดนหิมะแห่งนี้ ที่จริงก็คือหัวใจที่เย็นเฉียบของตัวมันเอง...

 

อืมๆ ตัวเราเป็นแบบนี้ อยู่คนเดียวได้โดยไม่ต้องมีหรอกความรักน่ะ

เพราะช่วงนี้เหมือนจะไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเกี่ยวกับเรื่องของความรักสักเท่าไหร่

 

แต่เมื่ออ่านๆ ไปจนท้ายเล่ม

และแล้วก็ต้องเสียน้ำตาให้กับหนังสือเล่มนี้

ที่ ENZO กล่าวถึงหัวใจของ “ตัวกินมด” ในบท “ความรักที่ไม่มีวันแห้งขอด

ขออนุญาตคัดลอกมาทั้งบท เพราะมันช่างแทงใจดำเสียนี่กระไร

 

...ดนตรี  ภาพยนตร์  ร้านขายอาหารว่างตรงปากทาง

ภาพและเสียงสารพัดที่เคยคุ้นเหล่านั้น

คือทุกสิ่งที่เหลืออยู่ในชีวิตของตัวกินมด

เพราะสองตาที่พร่ามัวของมัน

สูญเสียประสาทสัมผัสในการแสวงหาความรักมานานแล้ว

ฉันเคยถามตัวกินมดว่า คนที่ติดอยู่กับอดีตมีความสุขไหม

แต่มันกลับย้อนถามว่า

แล้วที่อยู่กับปัจจุบันเล่า มีความสุขรึเปล่า? 

มันบอกว่า พวกเราพากเพียรแสวงหาความรัก

แต่ไม่มีใครสักคนจะรู้  ว่าความรักจะจากไปในชั่วพริบตาหรือไม่

แต่ทุกความทรงจำอันงดงามที่มันมี

เป็นเสียงที่ยังดัง ดั่งมนตร์ที่ถูกบรรเลงตรงข้างหูไม่รู้หาย

ประหนึ่งมดนับล้านที่มันสามารถหยิบกินเท่าไหร่ก็ได้ไม่มีหมด

ตัวกินมดพูดต่อว่า เหตุที่ฉันหลงใหลสุดหัวใจคืออดีต

เพราะว่าอดีตก็เกาะกุมหัวใจของฉันอย่างภักดีมาตลอดกาลเช่นกัน...

 

 

 

นี่แหละ...ใช่แล้ว  เราค้นพบแล้วว่าความรักของเราเหมือนตัว (สัตว์) อะไร

แม้ความรักในอดีตครั้งนั้น มันจะเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา

เหมือนสายลมที่พัดผ่านมาแล้วไม่มีวันจะพัดหวนกลับ

แต่มันคือก็ความทรงจำที่มีค่าที่สุดในชีวิต

มันทำให้เรารู้ว่า คนที่เราจะรักได้หมดหัวใจนั้นต้องเป็นคนแบบไหน

ฉะนั้น ถ้าไม่ใช่คนคนนั้น ตราบชั่วชีวิตนี้เราก็ไม่สามารถรักใครได้อีก

หัวใจเรามันไม่ได้เย็นชาเหมือนน้ำแข็งหรอกนะ

มันยังคงเต้นระบำอย่างรื่นรมย์อยู่กับหนังสือดีๆ และเพลงเพราะๆ

ที่หามาเติมเต็มความสุขให้กับชีวิตนี้ได้อย่างสม่ำเสมอ

สำหรับความรักในชีวิตเรา...มันเต็มไปแล้วตั้งแต่ตอนนั้น

แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าใด...และแม้ว่ามันจะกลายเป็นเพียงอดีต

แต่เราก็ไม่เคยคิดจะแสวงหาความรักในปัจจุบันหรืออนาคต

ก็ในเมื่ออดีตมันสวยงามขนาดนั้น

เราก็ขอให้มันเกาะอยู่ในหัวใจของเราไปตลอดกาลก็แล้วกัน

 

เอ๊ะ!!! นี่เราเป็นตัวกินมดรึนี่555

Comment

Comment:

Tweet

เล่มนี้น่าอ่าน

big smile big smile Hot! Hot!

#6 By อิสระรำพัน on 2012-10-23 22:49

Hot! Hot! Hot! Hot!

ยังไม่เคยอ่านเล่มนี้เลยคะbig smile big smile

#2 By YiM-YiiM on 2012-10-22 10:25

ชอบงานของคนนี้มากครับ big smile Hot!  

#1 By PlAY on 2012-10-21 22:13