เป็นไป...

posted on 14 Dec 2012 23:09 by reenawayu

“ความเป็นไปได้” กับ “ความเป็นไปไม่ได้” มันต่างกันนิดเดียวเองนะ

.

.

.

วันที่เคยพบเจอ เรื่องราวในหนังสือเล่มหนา

ถ้อยคำสนทนา ลายมือบนกระดาษ

สีหน้าเคร่งเครียด คิ้วขมวด ขบคิดแก้ปัญหา

รอยยิ้มบางๆ กับสายตาไม่สบอารมณ์

น้ำเสียงที่คล้ายจะปรับแต่งมาด้วยเครื่องเสียงชั้นดี

เหตุการณ์เหล่านั้น...แค่พริบตาเดียว...เหมือนสายลมบางๆ ที่พัดผ่านไป

.

.

.

แต่ความรู้สึกที่สัมผัสได้ถึงสายลมนั้น...มันยังคงอยู่

เสียงเพราะๆ แบบนั้น...ไม่ได้ยินมานานแล้วนะ...อยากฟังอีกจัง

ตัวหนังสือแบบนั้น...ไม่ได้เห็นมานานแล้วนะ...แค่หลับตาก็นึกภาพออก

เหตุการณ์เหล่านั้น...ผ่านไปเนิ่นน่าน...แต่ยังคงรำลึกถึง

แค่อยากให้ภาพเหล่านั้นมาปรากฏตรงหน้า...อีกครั้ง

.

.

.

คนบางคน ยโสเกินกว่าจะแสดงความรู้สึกบางอย่างในใจ

เก็บมันไว้...แสดงออกเพียงความเฉยเมย...เย็นชา

แล้วใครเลยจะอยากยิ้มให้คนที่ชอบทำเป็นมองไม่เห็น

แค่หันไปสบตา...แค่หันไปทักทาย...มันยากมากนักใช่ไหม

ถึงตอนนี้...เรื่องราวมันผ่านไปแล้ว...เพิ่งนึกเสียดาย

ภาพที่ได้เห็นในวันนี้...ไยไม่ได้เป็นไปอย่างวันนั้น

สายลมเย็นๆ กับความรู้สึกดีๆ มันหายไปไหนนะ

.

.

.

“ความเป็นไปได้” กับ “ความเป็นไปไม่ได้” มันก็ต่างกันอยู่ดี

บางเรื่องราว...อยากให้มันเป็นเช่นนั้น เป็นเช่นนี้...แต่ไม่เคยเป็นดังหวัง

บางเรื่องราว...ไม่ได้อยากให้มันบังเกิดสิ่งใด...แต่มิอาจห้ามความเป็นจริงที่เกิดขึ้นได้

ใครกันนะชอบพูดว่า “ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้”

แล้วเหตุใด สิ่งที่คิดว่า “มัน(น่าจะ)เป็นไปได้”

กลับไม่เคยเป็นอย่างที่คิด

แล้วเหตุใด สิ่งที่คิดว่า “ไม่(น่าจะ)เป็นไปได้”

มันจึงได้เกิดขึ้น...อย่างเหนือความคาดหมาย

.

.

.

แค่ปล่อยให้เป็นเพียงสายลมที่พัดผ่าน

แล้วทำได้เพียงมองดูแผ่นหลังที่กำลังลับตาไป...เท่านั้น...ใช่ไหม

 

 


 

Comment

Comment:

Tweet

บางทีที่เขาไม่อยากทักทาย ไม่อยากสบตา อาจเป็นเพราะไม่พร้อม หรือมองไม่เห็นหรือเปล่าครับsurprised smile

#2 By Mr.P on 2012-12-17 19:51

Hot! Hot! Hot!
แวะมาทักทาย สบายดีนะคะbig smile big smile

#1 By YiM-YiiM on 2012-12-16 18:37