♥...A Chance of Sunshine...♥

posted on 21 Aug 2013 19:24 by reenawayu
A Chance of Sunshine

( Turn Left , Turn Right )

“ชีวิตคนเราก็มักมีเรื่องบังเอิญมากมาย

เส้นขนานสองเส้นย่อมมีวันเข้ามาบรรจบกันสักวัน”

you are the first one and the last one ..  

In the morning,
when the sun
is just starting to light the day
I am awakened
and my first thoughts are of you.

 

At night,
I stare at the dark trees
silhouetted against the quiet stars
I am entranced into a complete peacefulness
and my last thoughts are of you.

.. เคยมีความรู้สึกอย่างนี้กันบ้างมั้ยคะ
ตื่นมาตอนเช้า สิ่งที่คิดถึงอันดับแรกเลย
คือคนคนนั้น
ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้งในตอนกลางคืน
ก็ยังเป็นคนนั้น..

..คนที่ทำให้ใจเราเต้นเร็วและแรงทุกครั้งที่เห็นหรือได้ยินเสียง..

ซักวันนึงเราจะหากันจนเจอ.. แล้วเราจะพบกัน  

Someone who you’ve been waiting for ,
it actually stand beside YOU …
“ใครคนนั้นที่คุณเฝ้ารอคอย แท้ที่จริงแล้วเขาอยู่ข้างกายคุณมาโดยตลอด”

รักแรกพบ

หลายคนคงเคยได้ยินคำกล่าวตลกๆ เกี่ยวกับ “รักแรกพบ “ ที่บอกว่า
มันเป็นความรักที่สิ้นเปลืองเวลาน้อยกว่าความรักทุกประเภท
แน่นอน ในแง่ของ เวลา รักแรกพบย่อมเป็นเช่นนั้น

คู่รักที่เคยผ่านพบ” รักแรกพบ “ ย่อมเห็นพ้องต้องกัน ว่าสิ่งที่ผูกใจให้ต่างฝ่ายตรึงตราคือ
ความรู้สึกลุ่มหลงปรารถนาพึงใจกันแบบเฉียบพลัน 
พวกเขาคิดว่าตัวเองไม่เคยพบกัน ไม่เคยมีสัมพันธ์ 
จวบจนกระทั่งวันนี้

วิสวาวา ซิมโบร์สกา เขียนบทกวีบทนี้ขึ้นมาเพื่อตั้งคำถามกับคู่รักที่เชื่อมั่นใน ” รักแรกพบ “ ว่า

… เหตุใดถนนสายนี้ บันไดนี้ ทางเดินเล็กๆนี้
จะไม่เคยเป็นสถานที่ให้พวกเขาได้พบเจอกันมาก่อนบ้างหรือไร
ใยคู่รักแรกพบเหล่านี้ จึงปักใจเชื่อมั่นนักว่า เพียงพบเจอกันเพียงครั้งแรกครั้งเดียว
พวกเขาก็รักกันได้ ถ้าคู่รักเหล่านี้ยังจดจำได้ บางทีก่อนหน้านี้ พวกเขาอาจจะเคยประจันหน้ากัน
ตรงบานประตูในสักวันหนึ่ง บางทีอาจจะเคยเอ่ยคำขอโทษขอโพยต่อกันท่ามกลางฝูงชน
หรืออาจจะเป็นคนที่เคยพูดคุยกันทางหมายเลขโทรศัพท์ที่กดผิด
แต่ไม่หรอก พวกเขาไม่มีทางจำได้


มันน่าประหลาดใจเพียงใด หากพวกเขาเคยพบเจอกันมาก่อนแล้วในก่อนหน้านี้
แล้วโชคชะตาเพียงเล่นสนุกด้วยการชักพาให้พวกเขาได้มาอยู่ใกล้กัน
แต่ยังไม่ยอมให้อยู่ใกล้กันได้มากกว่านี้ แต่แล้วก็แยกพวกเขาออกจากกัน
พรหมลิขิตปิดปากหัวเราะ แล้วกระโดดหนีไปอีกทางหนึ่ง ปล่อยให้บทเพลงฟ้าขับขาน
ส่งสัญญาณที่ไม่มีใครถอดรหัสความหมายได้สำเร็จกระทั่งสามปีผ่านไป
บางทีอาจจะเป็นวันอังคารนี้เอง ที่ใบไม้ใบนี้ปลิวร่อนจากบ่าไหล่ใครคนหนึ่งสู่บ่าไหล่ของใครอีกคน
บางสิ่งที่สูญหาย ได้เก็บกองรวมกันไว้แล้วในที่หนึ่ง ใครจะรู้ได้ว่า
บางที่มันอาจจะเป็นตรงพุ่มไม้ ที่ซึ่งลูกบอลได้หายสาบสูญไปสมัยที่ยังเป็นเด็ก
เขาทั้งสองอาจจะเคยจับลูกบิดประตูและสั่นกระดิ่งอันเดียวกัน
บางทีกระเป๋าเดินทางของเธอ เขาคู่นั้น อาจจะเคยวางอยู่ติดกันตรงทางออก
บางทีในบางค่ำคืน พวกเขาอาจจะเคยมีความฝันเดียวกัน หายพลันลืมเลือนฝันนั้นไปหมดสิ้น
เมื่อตื่นลืมตามาเคลื่อนไหว มันจึงน่าประหลาดใจเพียงใด
หากความจริงแล้ว
พวกเขาได้พบเจอกันแล้ว … ในก่อนหน้านี้

..But every beginning
is only a continuation
and the book of fate is
always open in the middle.

..ทุกการเริ่มต้น
เป็นเพียงแค่บทต่อเนื่องของเรื่องราว
ที่เคยมีมาแล้วในก่อนหน้านี้
และยังต้องมบทอื่นติดตามมา
เพราะหนังสือแห่งโชคชะตา
มักเปิดขึ้นมาตรงกลางเล่ม..

จากหนังสือเรื่อง ”เรื่องรักเบอร์ห้า” 
ของ ‘ปราย พันแสง

บทกวี “Love at First Sight” ของ Wislawa Szymborska เป็นสิ่งที่สร้างแรงบันดาลใจให้
Jimmy Liao สร้างสรรค์ผลงานนวนิยายภาพเรื่อง A Chance of Sunshine

 

 
 
Love at First Sight by Wislawa Szymborska  -source: Hugo Schwyzer

They’re both convinced that a sudden passion joined them.
Such certainty is beautiful, but uncertainty is more beautiful still.

Since they’d never met before, they’re sure
that there’d been nothing between them.
But what’s the word from the streets, staircases, hallways -
perhaps they’ve passed by each other a million times?

I want to ask them if they don’t remember -
a moment face to face in some revolving door?
perhaps a “sorry” muttered in a crowd?
a curt “wrong number” caught in the receiver?
but I know the answer.
No, they don’t remember.

They’d be amazed to hear
that Chance has been toying with them now for years.

Not quite ready yet
to become their Destiny,
it pushed them close, drove them apart,
it barred their path,
stifling a laugh,
 and then leaped aside.

There were signs and signals,
even if they couldn’t read them yet.
Perhaps three years ago or just last Tuesday

a certain leaf fluttered
from one shoulder to another?
Something was dropped and then picked up.
Who knows, maybe the ball that vanished into childhood’s thicket?

There were doorknobs and doorbells
where one touch had covered another beforehand.

Suitcases checked and standing side by side.
One night, perhaps, the same dream grown hazy by morning.

Every beginning is only a sequel, after all,
and the book of events is always open halfway through
 ♥

***ตอนแรกแค่จะหารูปจะเรื่อง A Chance of Sunshine มาเปลี่ยนรูปหน้าปกซะหน่อย แต่ทำยังไงก็ไม่ถูกใจ เลยเอาไปเปลี่ยนบนหน้าปก FB ซะงั้น แล้วก็เลยได้เรื่องมาให้อัพบล็อกซะอย่างงั้น และจากนี้ก็ยังคงจะห่างหายกันไปอีกนาน เฮ้อ...***

Comment

Comment:

Tweet

@mr-peerapat
ภาพวาดของจิมมี่ในหนังสือเล่มอื่นๆ ก็กินใจเหมือนกันค่ะ
ส่วนรักแรกพบน่ะ ถึงจะเป็นรักข้างเดียวมันก็ให้ความรู้สึกหวานๆ ดีนะ

#2 By MeineWind on 2013-08-31 20:50

ภาพวาดของจิมมี่ เลี่ยว มันช่างกินใจ....Hot!
รักแรกพบผมก็เคยยย แต่เป็นข้างเดียว haha
อีกฝั่งเขาไม่รักกับเราด้วย

#1 By Mr.P on 2013-08-23 19:10